El Biss di Viscunt

El simbul di Viscunt, el Bissun, ch’el Dante Alighieri l’ha ciamaa “la vipera che il milanese accampa”, la funda la so urigin in di impres de guera di sciuri de Milan in la Tera Santa.
In del agn mila l’Eriprand Viscunt el scumencia a trà in pee i impres che purtaran i Viscunt a vegnì i sciur mia cuntrastaa de Milan. In di temp del Papa Ürban III, in del agn 1187 d.C., i cristian eren tacaa sot in di guer in la Tera Santa per liberà i sit sacher, in la raia de Gerüsalem, gh’era campaa l’Utun Viscunt insema del so esercit.
Un princip di saracen, alura, l’ha sfidaa a düel. L’Utun el purtava set curon sculpii in sül scüd perchè, in di temp indree, l’eva vengiüü propi set omen fess fort. El saracen, inscambi el purtava in sül so elmu un gross biss che l’era adree a trà giò ’n bagain, che per lü, in ufesa ai cristian, el gh’eva de figürà el Bambinel.
L’Utun, che l’eva vengiüü la sfida, l’ha tiraa via i insegn al nemis e l’è turnaa a cà sua. Lì l’ha decidüü de regalàgh i simbul purtaa via al moro al Dom de Milan e de fa purtà a chij che sariss vegnüü adree de lü el Bissun vultaa sü set völt che, de lì inanz, l’è vegnüü el simbul di Viscunt e del Dücaa de Milan.
Un’oltra versiun de la storia la cünta sü che l’Übert Viscunt, Capitan de Milizia, vers el 1200 l’ha cupaa ‘n drach che, cunt i so sbüf fughent el fava stremì i abitant.
De segür, a tacà di prim agn del 1200, la vegia insegna di Viscunt l’è stada bandunada e müdada cunt el Bissun.
Un’oltra versiun de la storia la cunta sö che, a la mort del Sant Ambrös, un dragh l’era adree a dagh l’assalt a MIlan e el ghé dava a maià töcc quei che gulzaven (it.osavano) a nà föra di bastiun. El sciur Uberto Visconti l’ha decidüü de scumbat la bestiascia e, a la fen, l’ha cupada.
Alter, inveci, i disen che’l drach el saress negot d’alter che’l Tarantasio, una bestiascia che la infestava el lach Gerundo, al di d’incö sügaa sö, cupaa, anca in chesta versiun de la storia, da un cavalier di Viscunt. In de la basilica de San March el gh’è un afresch di prem agn del 1300 che’l fa vedè el mument de la mort del Tarantasio, figüraa in furma de biss.